Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
5 / 11 / 2020

Τρομοκράτησαν τον κόσμο με τα μέσα μαζικής φλυαρίας. Έβαλαν τον κόσμο να φορά μάσκες σαν φρενοβλαβής μες στους δρόμους. Πήραν χίλια-δύο άλλα παράλογα μέτρα σε διάφορες περιοχές της χώρας, εξαιτίας των οποίων γάμησαν και τον τουρισμό και ένα σωρό μικροεπιτηδευματίες.

Και ο κορονοϊός πήρε χαμπάρι τίποτα;

Τίποτα.

Ύστερα από όλες αυτές τις «επιστημονικές» και τετραπέρατες μαλακίες, φτάσαμε, το λοιπόν, να ξεπεράσουμε τα 2.500 κρούσματα (ή έτσι μας λένε, τουλάχιστον).

Και τώρα τι έχουν βάλει κατά νου να κάνουν οι «επιστήμονες»; Είπαν – ξανά – να κλείσουν τα πάντα! Lockdown, στην καθομιλουμένη αργκό του κορονοϊού. Θυμόνταν εκείνη την τρομερή επιτυχία που είχε το προηγούμενο lockdown και είπαν, τα παλληκάρια, να το επαναλάβουν.

Σου λέει, την προηγούμενη φορά δεν τα είχαν γαμήσει όλα. (Γαμώτο.)

Τώρα αποφάσισαν πια να τα γαμήσουν ΟΛΑ.

Έρχονται και γιορτές, μην ξεχνάμε. Τα Χριστούγεννα είναι κοντά. Κάποιος πρέπει, κάπως, να μπουστάρει την οικονομία, και οι αγαθοί κυβερνώντες σκέφτηκαν να μας κάνουν αυτό το δώρο... Δεν αισθάνεστε ευγνωμοσύνη, βρε κουφάλες; Δεν αισθάνεστε ευγνωμοσύνη που σας σώζουν; Γαμώτο! Τι άνθρωποι είστε εσείς; Αχάριστοι! Ανάγωγοι! Αναρχικοί όλοι κι επαναστάτες σε τούτη τη χώρα! Δεν ακούτε τι σας λένε, βρε; Είδατε; Γι’αυτό φτάσαμε τα 2,5 χιλιάδες κρούσματα: επειδή δεν ακούτε. Να μάθετε να ακούτε άλλη φορά. Και να φοράτε τη μάσκα σας. Ασχέτως αν είναι της πλάκας και δεν προστατεύει από μολύνσεις στον αέρα. Εσείς να τη φοράτε. Και όλα θα πάνε καλά... όταν μπορείτε να ξαναβγείτε από τις κορονοτρύπες σας στον «μολυσμένο» αέρα της Ελλάδας.

*

Και μέσα σ’όλη αυτή την χαρωπή διάθεση, κανένας από τους «ειδικούς» και τους «επιστήμονες» του κώλου δεν σκέφτηκε ότι όλες οι επιδημίες εξαπλώνονται περισσότερο αυτή την εποχή του χρόνου (φθινόπωρο-χειμώνας). Είναι απλά εκείνο που, συνήθως, συμβαίνει. Γιατί με τον κορονοϊό να ίσχυε κάτι άλλο;

Εκτός αν ο κορονοϊός είναι κάτι άλλο και δεν θέλουν να μας το πουν τα μεγάλα έξωθεν αφεντικά.

Αν όμως ο κορονοϊός είναι όντως επιδημία, δεν πρόκειται να σταματήσει αν δεν ολοκληρώσει τον κύκλο του. Ό,τι και να κάνουν, αυτό θα συμβεί. Έτσι γίνεται πάντα με τις επιδημίες. Δεν είναι εύκολο να τις σταματήσεις με το ζόρι – ίσως, μάλιστα, να είναι αδύνατον. Το μίασμα θα βρει τρόπο να περάσει μέσα από τις χαραμάδες του τείχους σου, πάντα. Και, στο τέλος, θα βαρεθεί και θα φύγει.

Εν τω μεταξύ, αν έχεις αυτοκτονήσει από τον πανικό σου, αυτό είναι δικό σου πρόβλημα φυσικά.

Όσοι θέλουν να προστατεύονται περισσότερο (μάσκες, γάντια, κουκούλες, μπότες, γυαλιά, στολές αστροναύτη, κλείσιμο στο σπίτι, θάψιμο κάτω από το έδαφος, ή ό,τι άλλο θέλουν) θα έπρεπε να προστατεύονται. Οι άλλοι θα έπρεπε να κάνουν ό,τι νομίζουν, αφού έχουν ενημερωθεί σωστά για το τι συμβαίνει. Τα αποτελέσματα πάλι ίδια θα ήταν–

Ψέματα – καλύτερα θα ήταν.

Τώρα, ποιες θα είναι οι οικονομικές επιπτώσεις; Πόσοι άνθρωποι θα υποφέρουν, ή ακόμα και θα αυτοκτονήσουν, από αυτό; Θέλει, μήπως, να απαντήσει κανένας;

*

Αυτή η πλακατζήδικη εικόνα είχε κυκλοφορήσει στο Διαδίκτυο στο προηγούμενο lockdown. Την έχω κρατήσει και είπα να την αναρτήσω για να κλαψογελάσουμε:

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!